ملکه ملايک

مادر!
ای آقای زنان!
ای ملکه ملايک!
زردی رویت، زری است که با آن سرخی روی مرا
از بازار کسادناپذیر و فساناپذیر عشق خریده ای.
این خون سرخ من همان شیر سپید توست.
این نانِ گوشت شده من، همان گوشتِ آب شده توست.
تو قطره قطره چکیدی تا دریای وجود من به وجود آمد.
تا مرا از شیر گرفتی ای جان شیرین، جانت را گرفتم.
تو خود از پستان عشقِ خداوندی
شیر می نوشیدی ومرا شیر می دادی.
ای شیرزن شیرمردپرور،
شیرت حرامم باد، اگر حلال ترین لحظه های خویش را
به پای تو نریزم.
ای هلال درخشان آسمان عشق.

از کتاب هرگز نمیر مادر
نوشته: ع. افقهی سبزواری