متن حقوق بشر كوروش بزرگ

اينك كه به ياری مزدا تاج پادشاهي ايران، بابل و كشورهای چهارگانه را بر سر گذاشته ام، اعلام می كنم «تا روزی كه زنده هستم و اهورامزدا پادشاهی را به من ارمغان می كند، كيش و آيين و باورهای مردمانی را كه من پادشاه آنها هستم را گرامی بدارم و نگذارم كه فرمانروايان و زير دستان من كيش و آيين و دين و روش مردمان ديگر را پست بدارند و يا آنها را بيازارند.

من كه امروز افسر پادشاهی را بر سر نهاده ام، تا روزی كه زنده هستم و مزدا پادشاهی را به من ارزانی كرده هرگز فرمانروايی خود را بر هيچ مردمانی به زور تحميل نكنم و در پادشاهی من هر ملتی آزاد است كه مرا به شاهي خود بپذيرد يا نپذيرد و هرگاه نخواهد. مرا كه، پادشاه ايران و بابل و كشورهاي رابعه هستم، نخواهم گذاشت كه كسي به ديگري ستم كند و اگر كسي ناتوان بود و بر او  ستمي رفت من از وي دفاع خواهم كرد و حق او را گرفته و به او پس خواهم داد و ستمكاران را به كيفر خواهم رساند.

من تاروزي كه پادشاه هستم نخواهم گذاشت كسي مال و اموال ديگري را با زور و يا هر روش، نادرست ديگري از او بدون پرداخت ارزش واقعي آن بگيرد.

من تا روزي كه زنده هستم نخواهم گذاشت كسي، كسي را به بيگاري بگيرد و به او مزد نپردازد. من اعلام مي كنم كه هر كس آزاد است هر دين و آييني را كه ميل دارد برگزيند و در هر جا كه مي خواهد سكونت نمايد و به هر گونه كه معتقد است عبادت كند و معتقدات خود را به جا آورد و هر كسب و كاري را كه مي خواهد انتخاب نمايد، تنها به شرطي كه حق كسي را پايمال ننمايد و زياني به حقوق ديگران وارد نسازد.

من اعلام مي كنم هر كس پاسخگوي اعمال خود مي باشد. هيچكس را نبايد به انگيزه اينكه يكي از بستگانش خلاف كرده است مجازات كرد و اگر كسي از دودمان يا خانواده اي خلاف كرد تنها همان كس به كيفر برسد و با ديگر مردمان و خانواده كاري نيست.

تا روزي كه من زنده هستم نخواهم گذاشت مردان و زنان را به نام برده و يا نام هاي ديگر بفروشند و اين رسم زندگي بايد از گيتي رخت بربندد.

از مزدا مي خواهم كه مرا در تعهداتي كه نسبت به ملت هاي ايران و ممالك چهارگانه گرفته ام پيروز گرداند.